پشتیبانی

زعفرانهاي ايران – شرکت آلوئه کاران آوای اروند

زعفرانهاي ايران

وبلاگ و اخبار

زعفرانهاي ايران
1- زعفران زرد يا آلمه (almehensis Crocus)
ارتفاع آن بين 5- 10 سانتي متر است. تنها گونه اي است كه در ايـران داراي گـل هـاي زرد رنـگ اسـت.
معمولاً در اواخر زمستان يا اوايل بهار بعد از ذوب برف ها 3 تـا 4 بـرگ بـه همـراه يـك تـا 3 گـل توليـد
ميكند. اين گونه در آلمه نزديك جنگل گلستان در شمال شرقي گرگان و در ارتفاعات 1900- 1600 متر
مشاهده مي شود. پوشش پياز از نوع الياف موازي طولي است. كلاله ها در اين زعفران به رنگ زرد نارنجي
مشاهده مي شوند.
2- زعفران بنفش (michelsonii Crocus)
ارتفاع بوته به 6-8 سانتي متر مي رسد. برگ ها به تعداد 4-7 و گل ها 1-3 عدد به طور همزمان در بهـار
ظاهر مي شوند. رنگ گلها بنفش و يا سفيد مي باشد. كلاله ها داراي سه رشته سفيد و پرچم ها نيـز بـه
رنگ سفيد و كمي كوتاهتر از كلاله ها مي باشند. در شمال خراسان، غرب بجنورد و شمال و شمال شرقي
قوچان در ارتفاعات 1200- 2300 متر ميرويد.
بنهها از پوشش فيبري در هم و مشبكي پوشيده شدهاند.
3- زعفران سفيد (biflorus Crocus)
در بهار گل مي دهد. رنگ گل ها سفيد و پشت گل ها داراي رگه هاي بنفش تند مي باشد. كلالـه هـا بـه
رنگ زرد، نارنجي و به ندرت سفيد مي باشد. برگ ها به تعـداد 3-9 و بـه رنـگ سـبز يـا سـبز مايـل بـه
خاكستري هستند كه همراه گل ها ظاهر مي شوند. در ارتفاعـات 2700- 800 متـر در شـمال گرگـان در
جنگل گلستان و نيز مرند، اروميه و باختران مشاهده مي شود. بنهها به خاطر داشتن پوشـش فيبـري بـه
شكل دواير متحدالمركز از سايرين قابل تشخيص است.
53
4- زعفران خزر (caspius Crocus)
ارتفاع بوته حدود 10-12 سانتي متر است. در پاييز گل مي دهد. رنگ گل ها سفيد يا بنفش ياسـي و در
گلوگاه به رنگ زرد مي باشد. رنگ كلاله هـا زرد اسـت. در ارتفـاع 0- 1300 متـر در چمنزارهـا و حاشـيه
جنگل هاي درياي خزر و مناطق فرح آباد ساري، آمل، دامنه هاي كم ارتفاع البرز و در منطقه سفيد رود و
رشت مشاهده مي شود.
بنه ها داراي پوشش غشائي از نوع الياف موازي طولي مشابه زعفران مزروعي است.
5- زعفران زيبا (speciosus Crocus)
ارتفاع 12 سانتي متر، رنگ گلپوش ها بنفش كم رنگ، ميله پرچم كمي كركدار و زرد رنگ و كلاله ها بـه
رنگ نارنجي ميباشند. در پاييز گل مي دهد.
در چمنزارهاي دامنه شمالي البرز در ارتفاعات بين 1000- 1800 متـر و در حـوالي جنگـل هـاي منطقـه
رستم آباد و جنگلهاي بين تنكابن و چورته يافت مي شود. بنه ها داراي پوشش غشايي بـا شـكاف هـاي
عرضي و حلقوي است.
6- زعفران زاگرس (cancellatus Crocus)
بوته ها به ارتفاع 10 سانتي متر، در تپه هاي سنگي و دشـت هـاي منطقـه زاگـرس در ارتفاعـات 1000-
2500 متر مشاهده مي شود. رنگ گل ها از سفيد تا بنفش سير است. ميله مادگي به چندين كلاله زرد يا
نارنجي تقسيم شده است. گل ها در اوايل پاييز و در ماه هاي مهر و آبان ظاهر مي شود.
تعداد برگ ها 3-4 عدد مي باشد كه در زمستان و يا اوايل بهار ظاهر مي شوند.
7- زعفران زاگرس كلاله قرمز (haussknechtii Crocus)
در منطقه زاگرس مي رويد. در اوايل پاييز گل مي دهد. خامه به سه كلالـه قرمـز روشـن مـشابه زعفـران
معمولي منتهي شده است. منتهي طول كلاله ها كوتاه و قابل بهره برداري نيست. برگ هاي ايـن زعفـران
به تعداد 9-14 عدد در زمستان و يا اوايل بهار جمع آوري مي شود.
بنهها در گلپايگان در فصل بهار جمعآوري شده و به صورت سرخ كرده و يا جوشانده در شير براي خوردن
مورد استفاده قرار مي گيرد.

54
8- زعفران گيلان (gilanicus Crocus)
گلها پاييزه، منفرد و لوله گلپوش ها به طول 3-4 سانتي متر با رگه هاي بنفش سير اسـت. ميلـه پـرچم
بدون كرك به طول 5 ميلي متر و بساك ها نيز به طول 5 ميلي متر هستند. خامه معمولاً بـه 3-4 كلالـه
كوتاه منتهي مي شود.
بنهها فشرده، كروي به قطر يك سانتي متر با پوشش هاي نازك و لطيف موازي بـه تعـداد 3-4 عـدد بـه
رنگ زرد مايل به سفيد مي باشند. اين گونـه در راه اسـالم بـه خلخـال در انتهـاي جنگـل و در ارتفاعـات
2400 متري مشاهده شده است.
9- زعفران زراعي (sativus Crocus)
گياهي علفي، دائمي و داراي ساقه هاي زيرزميني يا بنه مي باشد. پياز زعفران مدور، سخت، گوشتدار و به
رنگ سفيد ميباشد. ريشه هاي زعفران از روي قاعده پيازها ميرويد. گل در پاييز ظاهر مي شـود. از سـه
كاسبرگ و سه گلبرگ همرنگ بنفش تشكيل شده است. پرچم ها 3 عـدد و طـول ميلـه پـرچم دو برابـر
بساك است. قسمت مورد استفاده زعفران كلاله سه شاخه آن مي باشد. برگ ها بعد از ظهور گل ها ظاهر
مي شوند. برگها سرنيزهاي، باريك و به ارتفاع 30- 40 سانتي متر هستند.
تركيبات شيميايي زعفران
– تركيب شيميايي كلاله
1- رنگ زعفران: تعداد زيادي از رنگدانههـاي كارتنوئيـدي اعـم از محلـول در آب و محلـول در چربـي از
زعفران بدست آمدهاند.
2- طعم زعفران: طعم تلخ زعفران مربوط به گليكوزيدي بي رنگ به نام پيكروكروسين است.
3- عطر زعفران: مربوط به روغن هاي فرار آن مي باشد.
4- مواد معدني: اكسيد سديم: 56/8؛ اكسيد فسفر: 13/7٪؛ كلر: 89/2٪ و اكسيد پتاسيم 46/34٪ است.
5- ويتامين ها: محتوي ريبوفلاوين و تيامين است.

55
تركيبات شيميايي زعفران
– تركيب شيميايي پياز زعفران
پياز زعفران داراي گلوكز، اسيد اسپارتيك، اسيد گلوتاميك، سيستئين، سرين، گليسين، تره اونين، آلانين،
آرژنين، هيستيدين، ليزين، پرولين، فنيل آلانين، لوسين، والين، متيونين، گليكوزيد اسيد اولئانوكلئيـك و
استروئيد ساپونين است.
– تركيب شيميايي گلپوشهاي زعفران
گلپوش هاي زعفران حاوي مواد رنگي از قبيل آنتوسيان ها، فلاونوئيدها و گليكوزيدها هستند.
موارد مصرف زعفران
الف- اوديهاي و رنگي
ب- دارويي
ج- چاي زعفران
د- مراسم مذهبي
ه- شستشو
و- نوشتن منابع
ز- رنگ آميزي پارچه هاي ابريشمي
ح- استفاده زنبور عسل
ط- تغذيه دام
مناطق مساعد كشت زعفران
زعفران گياهي نيمه گرمسيري بوده و در نقاط داراي زمستان هاي ملايم و تابستان هاي گرم و خشك بـه
خوبي مي رويد. مقاومت زعفران در برابر سرما زياد است و تا حدود 20 درجه سانتيگراد سـرما را تحمـل
مي كند. مناطق آفتاب رو و دور از اشجار كه در معرض بادهاي سرد نباشند بـراي رشـد زعفـران مناسـب
است.
56
از نظر زمين اراضي فاقد شوري، حاصلخيز با بافت متوسط و آهك دار كه اسيديته آنها بـين 8-7 باشـد را
ترجيح مي دهد.
كشت زعفران
1- آماده كردن زمين: در طريقه سنتي زمين را در اوايل بهار شخم مي زننـد. بعـد از 10-15 روز مجـددا
شخم مي زنند. چنانچه زمين داراي كلوخه باشد با ماله خرد و زمين را مسطح مي كنند.
سپس با فاصله دو هفته زمين را با گاو آهن دو بار در جهت عمود بر هم شخم مي زنند. قبل از شخم سوم
به ميزان 4/ 0-8/ 0 تن در سطح هر صد متر مربع كود حيواني پخش مي نمايند.
2- در طريقه زراعت مكانيزه زمين را در پاييز سال قبل از كشت زعفران با گاو آهن اروپايي شـخم عميـق
ميزنند. در بهار مجددا شخم متوسط زده در خرداد هم در صورت وجود علف هرز شخم سطحي ميزننـد.
در مرداد يا شهريور پس از پخش 40- 80 تن كود حيواني و 200 كيلو كود فـسفات آمـونيم زمـين را بـه
صورت فارو در مي آورند كه براي كشت پياز آمده است.
موقع جابجا كردن پياز زعفران
موقعي كه بوته زعفران كاملاً زرد و خشك شد، پياز زعفران را مي تـوان از خـاك در آورده و بـه انبـار يـا
زمين ديگر منتقل كرد. بهتر است پيازها را خشكه چين كرد يعني بدون اينكه به زمين آب بدهند پيازهـا
را با بيل از خاك بيرون آورند. پيازها را در محل سرد و خشك به ارتفاع 20- 30 سانتي متر پخش نمـوده
هر چند روز يك بار آنها را زير و رو مي كنند. بايد توجه داشت كه هر قدر فاصله بيـرون آوردن پيازهـا تـا
زمان كشت كمتر باشد، بهتر است.
زمان كشت و مقدار مورد نياز پياز
پياز زعفران را از موقع خزان بوته زعفران از اوايل خرداد تا اواسط مهرماه مي توان كشت كـرد. ولـي بهتـر
است كه از كشت پياز زعفران در تيرماه و اوايل مرداد خودداري شود.
مقدار پياز مورد نياز بسته به ريزي و درشتي و تعداد پياز مورد كاشت در هر چالـه، 3- 10 تـن در هكتـار
متفاوت است. فواصل كاشت معمولاً 25- 30 سانتي متر از هر طرف مي باشد.
57
عمق كاشت: طوري بايد باشد كه روي پيازها 15- 20 سانتي متر از خاك پوشيده شـود. در موقـع كاشـت
بايد سر پيازها بالا باشد. كشت پيازها در عمق 20 سانتي متري سبب مي شود كـه پيازهـا در زمـستان از
سرما و يخبندان و در تابستان از گرمازدگي مصون باقي بمانند.
طرز كاشت زعفران
ابتدا چاله هايي به صورت رديفي ايجاد كرده و در داخل هر چاله 15-3 پياز قرار مي دهند. سـپس سـطح
مزرعه را كه نامسطح شده است صاف و فشرده مي سازند.
در كشت ماشيني، پس از شخم عميق پاييزه و شخم متوسط بهاره به هنگام كـشت و بعـد از نـرم كـردن
سطح خاك و تسطيح آن با ديسك و ماله، با تراكتور معمولي كه عرض چرخ هاي آن 35- 40 سانتي متـر
است، فاروهايي را كه عرض پشته آن 40-45 سانتي متر و عرض جلوي آنها حدود 15- 20 سانتي متر مي
باشد، در مي آورند. آنگاه در داخل جوي ها به كشت پياز در هر فاصله اقدام مي كنند. پس از كشت پيـاز
مجدداً با استفاده از فاروئر جاي جوي و پشته ها را با هم عوض مي كنند.
آبياري زعفران
بسته به وضعيت آب و هوايي منطقه از اواسط مهرماه تا دهه اول آبان ماه آبياري زعفران انجـام مـيشـود.
آبياري اول زعفران خيلي مهم است و تمام نقاط زمين بايد به طور كافي و يكنواخت آب بخورد تا گلهاي
يك قطعه با هم همزمان بيرون آيند. بعد از آبياري اول به مجرد گاورو شدن زمين، سطح زمين بايد سـله
شكني شود.
آبياري دوم زودتر از 4-5 هفته از آبياري اول انجام نمي شود. آبياري هاي بعدي به فاصله هر 12-24 روز
يك بار با استثناء مواقع يخبندان و بارندگي انجام مي شود. از اوايل فروردين تا موقعي كه رنـگ بـرگ هـا
به زردي بگرايد، در صورت امكان هر 12-6 روز مزرعه زعفران را بايد آبياري كرد.
حوادث سوء، آفات و امراض زعفران
1- سرمازدگي برگ ها
2- سرمازدگي پيازها
58
3- آبياري به موقع و زياد
4- چراي زعفران
5- آفات زعفران (كرم ها)
6- امراض (بيماري زوال زعفران، بيماري سياهك زعفران)
7- جوندگان (خرگوش، موش كور، موش دو پاي كوهستاني، موش صحرايي)
8- نماتدها
9- آهو و گوزن
كاربرد درماني: در دوزهاي كم، زعفران به عنوان ضد گرفتگي عضلاني، مقوي قلب، ضد عفوني كننده، ضد
هيستري، معرق، آرامبخش، مقوي معده و اشتها آور به كار مي رود.
آثار فارماكولوژيك مشاهده شده: سبب مهار پلاكتي و سنتز ايكوزانوئيـدها در پلاكـت هـاي خـون انـسان
ميگردد.
احتياط مصرف: اين گياه داراي اثرات سمي بر روي سيستم اعصاب مركزي و همچنين كليه ها مـيباشـد.
مصرف دوزهاي بالاي زعفران 10-12 گرم در انسان بسيار سمي و كشنده است.
تركيبات شيميايي: گليكوزيد (كروسـين)، روغـن چـرب، ويتـامين (B1 و B2)، نـشاسته، كـاروتن، اسـانس
(سافرانول)، گليكوزيدهاي تلخ (پيكرو كروسين)، گزانتوفيل.
نحوه و ميزان مصرف: دم كرده: 6-8 عدد كلاله گياه در نـصف فنجـان آب، حـدود 5/ 0- 1 فنجـان در روز
ميل شود.
مصرف غذايي: FAO و WHO اين گياه را به عنوان چاشني، طعمدهنده، ماده رنگي و مواد افزودني غذايي
معرفي مينمايد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

در باره ما( کلیک کنید)

رزومه شرکت : این شرکت در سال 1386 باهمکاری کارشناسان کشور مالزی وپژوهشگران داخلی اقدام به واردات نهال گیاه آلوئه ورا گونه باربادنسیس میلر ازکشور مالزی نموده که بعد از بومی سازی این گیاه وتایید حفظ نباتات جهادکشاورزی اقدام به توسعه وترویج کشت آلوئه ورا را درجنوب میهن عزیزمان که شامل استان های فارس – بندرعباس – بوشهر- خوزستان نموده ودر سال 1388 بعداز توسعه کشت اقدام به خرید خط تولید و فرآوری پالپ آلوئه ورا ازکشور چین صورت پذیرفت. بعداز تحقیقات وبررسی های انجام شده توسط مدیریت شرکت خط عصاره آلوئه ورا که تمامی تجهیزات و دستگاه ها تولید داخل می باشدکه در سال 1396 خریداری گردید. این شرکت تمامی فعالیت کشت وصنعت خود را برپایه تولیدات غیرشیمیایی وسالم وتماماٌ ارگانیک پایه گذاری نموده اهداف تحقیق کشت در شهرستان خرمشهر بومی سازی بهترین نوع آبیاری سازگاری با شوری آب وزمین صنعت فرآوری تولید پالپ تولید عصاره